Niðurtalning: 6 dagar eftir

16. ágúst 2004 | 0 aths.

Þá er mánudagur að líða undir lok og sex dagar í brottför. Ég held enn í vonina um að mér takist að pakka mér niður fyrir þann tíma (a.m.k. þar til annað kemur í ljós).

Í dag er ég aðallega búinn að vera að rótast í fataskápunum í svefnherberginu og reyna að flokka föt í þrjá fjóra flokka:

• Flíkur sem ég mun eflaust aldrei nota, en gætu nýst Rauða Krossinum
• Flíkur sem ég held ég komi til með að nota en efast um að nýtist mér í Köben (og/eða hafa sérstakt minningarlegt gildi)
• Flíkur sem ég ætla að taka með til Köben
• Rusl

Í fyrstnefnda flokkinn eru núna komnir tveir stórir ruslapokar, í þann síðasta hálfur ruslapoki. Skilin milli hinna tveggja eru ekki alveg ljós.

Ég er mjög feginn að sá möguleiki að koma fötum á Rauða Krossinn skuli vera fyrir hendi. Það auðveldar mjög að skiljast við ágætar flíkur (sem ég einhverra hluta vegna hef ekki farið í í mörg ár) að geta glaðst yfir því að von sé til þess að þær nýtist einhverjum öðrum.

Það flækir hins vegar málið að ég skuli enn vera í sama þyngdarflokki og ég var í á menntaskólaárunum, fyrir vikið passa ég enn í flestar gömlu buxnanna og get ekki notað það sem skilgreiningu á því hvað skuli hirt og hverju hent. Hins vegar er merkilega hátt hlutfall buxna sem ég mátaði í dag aðeins of stuttar. Ég veit ekki hvort ég hef stækkað síðustu árin eða hvort buxurnar hafa smám saman hlaupið í þvottum. Kannski sitt af hvoru.

Sjálfur hljóp ég um kvöldmatarleytið, held að ég hafi verið af óbreyttri stærð þegar ég skilaði mér í hús.

Ég hef þá kenningu að það sama gildi um dúnúlpur og dúnsvefnpoka - að hægt sé að rúlla þeim upp og pakka í lítinn poka. Ef sú kenning reynist röng hefur góð úlpa farið í hundskjaft (eða lítinn poka).

Það er svo til að flækja málin að maður þarf að vera raunsær á það hversu mikið ég tek með mér út (ég veit ekki einu sinni hvort ég verð með fataskáp í nýjum heimkynnum) (enda veit ég heldur ekkert hver hin nýju heimkynni verða). Nú eru t.d. 10 skyrtur "inni", bæði spari og hversdags, þrenn jakkaföt (þarf líklega niðurskurð) og 8 bindi. Bindi hef ég hins vegar varla notað undanfarin ár nema á jólum og í brúðkaupum. En ef maður er á annað borð að taka með sér bindi verður maður að vera með lágmarksúrval.

Og fjallgönguskór? Er raunhæft að taka þá með til Danmerkur?

Í dag fékk ég símtal frá bílaverkstæði Heklu sem kom mér svo í opna skjöldu að ég er sannast sagna orðlaus. (Eins og sést glögglega á ritræpunni sem hér fer á undan). Ég ætla að bíða með að fussa yfir þeirri vitleysu - en er alvarlega að spá í að skrifa tölvupóst og sjá hvort hann geti eitthvað hrist upp í þessu "þjónustumiðaða" fyrirtæki. Fussumsvei.

Úbbs! Þarna fussaði ég alveg óvart...

Men nu går jeg i seng.