Til lands heimsmeistaranna?

12. júlí 2006 | 2 aths.

Í gær sat ég við til klukkan rétt rúmlega 6, skrifandi kafla um niðurstöðurnar úr tilraununum okkar.

Í dag hélt ég svo áfram, henti þriðjungnum af því sem ég skrifaði í gær (eftir að hafa fengið tölfræðilega bakþanka þegar ég var lagstur upp í rúm í gærkvöldi), breytti litunum á öllum gröfunum sem ég hafði unnið í gær og reyndi árangurslítið að finna aftur tölfræðikennslutextana sem ég hafði fundið og lesið á netinu í síðustu viku.

En nú er tölfræðikaflinn að mestu búinn og Emilie er á fullu í teoríukaflanum, þannig að blaðsíðurnar fara smám saman að ryðjast fram.

Í dag svaraði svo kennarinn okkar tölvupósti þar sem við höfðum beðið um stuttan fund í lok vikunnar. Hann játti því og lét okkur í leiðinni vita af því að hann hefði fengið möguleika á að bjóða okkur með sem þátttakendum á ráðstefnu um augnstýringar í Tórínó á Ítalíu. Hann gæti borgað fyrir okkur flug og einfalt hótel, en við þyrftum sjálf að borga fæði.

Ef við værum áhugasöm hefði hann hug á að við myndum sýna tilraunaumhverfið okkar á lokadegi ráðstefnunnar.

Eins og gefur að skilja kom þetta okkur í opna skjöldu og þótt við séum upp með okkur er hætt við að þessu fylgi visst stress. Ráðstefnan hefst nefnilega mánudaginn 4. sept. og við eigum að skila verkefninu okkar á föstudeginum 1. sept. Við gerum eiginlega fastlega ráð fyrir að keyra okkur út á lokasprettinum og það að undirbúa það efni sem við myndum sýna og undirbúa þetta allt saman yrði ekki til að minnka það álag.

Þetta rekst líka á við ferðalagahugmyndir okkar beggja (enda allt annað að fara í frí-ferðalag fljótlega eftir skil heldur en á ráðstefnu og eiga að sýna eitthvað fyrir helstu sérfræðinga heimsins á þessu sviði).

Hins vegar er þetta það gott boð að maður getur eiginlega ekki afþakkað það án ígrundunar.

En þar sem hvorugt okkar hefur huxað sér að hasla sér völl á sviði augnstýringa getum við kannski leyft okkur að íhuga það alvarlega að afþakka.

Þetta skýrist allt saman, en tilboðið bendir óneitanlega til þess að honum þyki eitthvað varið í það sem við erum að gera...