27. nóvember 2006 | 0 aths.
Ţótt ég vilji trauđlega játa á mig of mikinn hégóma varđandi ţessi dagbókarskrif mín er ekki laust viđ ađ ég hafi rekiđ augun í lágdeyđu og flatneskju mikla í ađsóknarsúlum hér til vinstri á forsíđu. Veit ég ekki hvort lesendur hafa endanlega gefist upp á stopulleika mínum, en a.m.k. hefur smám saman fćrst til vinstri súla ein fástćđ, líkt og symbólískt fokkmerki.
En ćtli ég kenni ekki bara um slćmri fćrđ hérna á klakanum. Ekki fćst ég til ađ viđurkenna á sjálfan mig ţá skömm ađ hafa ekki stađiđ undir lestrarlegum vćntingum undanfarnar vikur.
Kannski ég ćtti ađ grípa til örţrifaráđa og skrifa eitthvađ um Ţjóđkirkjuna, Ţjóđskrá, barnaát og faxtćki eins og Már félagi minn gerđi nýlega. Viđbrögđin viđ ţeirri sakleysislegu fćrslu hans hafa veriđ mikil og lygilega heiftarleg á köflum (ég sá nokkur kommentin áđur en ţeim var eytt) og ég verđ ađ játa á mig nokkra forundran. Ţćr stöllurnar kirkja og skrá Ţjóđarinnar eru greinilega mörgum hugleiknar.
En ćtli ég láti slíkt ekki eiga sig í bili. Mér sýnist ég vera kominn upp í fimm fćrslur í dag og ef back-takkanum er beitt ćtti ţví hver heimsókn á morgun ađ geta talist sem allt ađ 9 síđur.
Svo er ég búinn ađ senda sjálfum mér einhvern slatta af linkum til ađ blogga um, en ég held ég geymi mér ţá ađeins.
Reyni frekar ađ byggja upp smá spennu...
(+354) 895 7561
MSN and Skype info on request