Með bilaða efnishyggju

04. desember 2006 | 1 aths.

Ég veit ekki hvort ég kemst upp með að kenna dvöl minni í danaveldi um, en mér sýnist hins vegar ýmislegt benda til að það vanti eitthvað upp á tilætlaða efnishyggni mína, sérstaklega núna í jólabrjálæðinu.

Ég hef átt erfitt með að svara spurningum um það hvað mig langi í í jólagjöf - enda finnst mér mig ekki vanta neitt.

Nema auðvitað vorldpís.

Eigi ég að nefna eitthvað verða það eftir töluverða umhugsun praktískir hlutir á borð við eldhúsáhöld eða handklæði.

Ég rölti niður Laugaveginn í dag á leið minni til æfingar í Þjóðleikhúskjallaranum og þrátt fyrir að hafa kíkt í glugga á leiðinni sá ég ekkert sem mér fannst ég hafa þörf fyrir, né langa sérstaklega í.

Þetta er auðvitað óverjandi í íslensku samfélagi. Hvað yrði um vesalings hagvöxtinn ef allir höguðu sér svona? Hvað þá um jólavertíðina? Og vesalings kaupmennina?

Til dæmis sé ég í jólablaði Fréttablaðsins að mér er ekki stætt á öðru en að fá mér 47 tommu LCD sjónvarp á kynningarverði til að geta horft á jólamessuna í.

Ég er kominn með svæsið samviskubit...